Portakal
Çiçeği

Kararsız havanın hakim olduğu bir gün. Esen soğuk rüzgara karşı yürürken, geç gelen bahar ve hala gelmeyen sıcak havaya hayıflanıyorum. Onlarca yemyeşil portakal ağaçlarıyla çevrili bir bahçede bakımsızlıktan öbek haline gelen yabani otların üzerine basarak yürüyorum. Bulutların çekilmesiyle beraber aniden gözüme vuran ve bahara hiç yakışmayan cılız güneşin ışığı birden artıyor ve sanki cennetin kapıları açılmış gibi büyüleyici portakal çiçeklerinin üzerine altın renginde vuruyor. Portakal çiçekleri ve yemyeşil otların bir birine karışan kokusuyla mest oluyor ve baharı müjdeleyen bu karşılamaya karşı hayranlık duyarak teşekkür ediyorum. Bütün çiçek kokularını seviyorum. Her biriyle güzel anılarım ve her birinin ruhuma dokunan ayrı bir karakteri var ama hiçbiri çiçek portakal çiçekleri gibi aynı anda hem duygulandırıp hem de mutlu etmiyor beni. Onu kokladığım anda gözlerim doluyor ama bir yandan içimi sonsuz bir huzur ve mutluluk kaplıyor.

Deniz kokusuna karışmış portakal çiçeklerinden daha fazla hangi koku beni mutlu edebilir?

_ Koray Sevinç